ไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของวันวาเลนไทน์เลยเว้ย =[]=~
นี่มันวันนรกแตกรึไงกันเนี่ย~~
สัปดาห์นี้อภิมหานอย -*- งานเยอะเว้ยๆๆๆๆ
ทำไมต้องมาให้ส่งถล่มทลาย โปรเจคใหญ่ๆ สัปดาห์เดียวกันว้า~~~
เวรกรรมมากมาย
ไม่ได้นอนมากี่วันแล้ววะเนี่ย กรี๊ดๆๆๆ
อัพบล็อคแบบกรี๊ดๆ
(มาเพื่อกรี๊ดโดยเฉพาะ ไม่รู้จะไปกรี๊ดที่ไหนดี)
เด็กวิชัวร์ปี 2 สภาพแห้งตายกันถ้วนหน้า (น่าสมเพชอะไรเยี่ยงนี้ -*-)
ส่งผลให้ ในคณะวันนี้ ไร้บรรยากาศของวาเลนไทน์อย่างสิ้นเชิง
(ปั่นงานกันเมามันส์มากมาย หน้าดำคร่ำเครียด)
ปีที่แล้วยังไม่อนาถเท่านี้ ยังพอมีอะไรให้กันหนุงหนิง
Everybody is a panda. -*- ตากลวงโบ๋
วาเลนไทน์เลือดขนานแท้เลยครับ (นอนตายคากองงาน)
ความจริงต้องโทษตัวเองหนักๆ อาทิตย์ที่แล้วชิวเกินไป (มัวแต่โหลดมังกะอนิเมเพลิดเพลิน คลั่งผิดเวลาจริงๆ ตู) อาทิตย์นี้ต้องรับผลกรรม - -"
ขอถีบทีดิ๊ ตายซะเถอะ อ๊ากกส์~ =A= (ถีบตัวเองแรงๆ หลายๆ ที อะโจ๊~)
มีเรื่องดีๆ เหมือนกัน วันนี้ อาจารย์วิชา advertising พา section เราไปสำนักงานครีเอทีฟ ที่สยามดิสคัพเวอรี่
Y&R อะไรซักอย่าง ถ้าจำไม่ผิด (ทำโฆษณาทุนการศึกษาของ Amway)
ไปคุยกับพี่ครีเอทีพคนนึง พูดสอนอะไรดีๆ ไว้เยอะ (แต่เพื่อนเราทำงานไม่เสร็จ รอไปรอมา ไปสาย 40 นาที พลาดอะไรไปเยอะเลย ไอ้บร้าเอ๊ย~ =A=)
พี่ครีเอทีฟเป็นคนที่ฮาๆ ดีฮะ
มีการตั้งชืื่อแมลงสาบที่ชอบแวะเวียนเข้ามาในห้องว่า โรเจอร์ กับ โรเบิร์ต (อะไรวะ กร๊าก~)
เหตุเกิดตอนกำลังคุยๆ อยู่ แมลงสาบ (ตัวจิ๋วๆ) โผล่มาจากใต้โซฟา
สาวๆ เกือบวงแตก (ห้องก็ออกจะสวยสะอาด มาจากไหนฟะ)
พี่ปล่อยมุขประหลาดๆ ทีเดียว คนเลยกล้านั่งต่อไป
แมลงสาบนี่ก็ดี๊ดีนะ ไม่บินไม่วิ่งเลย อยู่นิ่งๆ นั่งฟัง (เป็นพระคุณอย่างสูงมาก)
พูดแง่คิดไว้หลายอย่าง จดจำมาได้หลายอย่าง
เอาคำพูดของพี่เค้ามาลงแบบไม่เรียบเรียงละกัน ขี้เกียจแล้วเว้ย~ (อ้าว เวร)
ค่าออนแอร์ออกอากาศโฆษณา ช่วงไพรม์ไทม์ (เช่น ช่วงละครหลังข่าว กร๊ากกกกก) ราคาสูงสุด (ช่อง 3 แพงที่สุด) ออนแอร์ 1 นาที ประมาณ 130,000 บาท ต่อ 1 ครั้ง
ตอนแรกยังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ 1 ครั้งที่ว่า คือ ทุกครั้งที่ออกอากาศ จะต้องเสียเงิน
ออกอากาศ 10 รอบ เสีย 10 ครั้ง เหวย~!!
แพงอย่างแรง =[]=~ (โฆษณายาวๆ ถี่ๆ อย่างไทยประกันชีวิตนี่เสียไปเท่าไหร่เนี่ย)
พี่คนนี้ ไม่ได้จบคณะที่ตรงสายงานมา (รู้สึกจะจบพวกแนวบริหารมา) แต่อาศัยใจรักเข้ามาทำงานด้านนี้
งานครีเอทีพ เป็นยาก คนจบเยอะ อยากเป็นเยอะ รับน้อย
อยากเป็นต้องฝึกฝีมือไว้ซะ ระวังไว้ให้ดี อย่าชะล่าใจ (มีขู่ซะด้วย)
มีพูดคำสอนอะไรไว้ด้วย
(พี่บอกว่า อ้างอิงมาจากคนอื่นอีกที
ชื่อฝรั่งๆ เราจำไม่ได้ ตอนนั้นเอ๋อๆ ง่วงๆ อยู่)
ถ้าเราอยากจะคว้าดาว
(ไม่ใช่ Academy Fantasia หรือ The Star นะเอ้า =v=)
ใ้ห้คิดและคาดหวังเอาไว้ให้มากๆ
แม้สุดท้ายเราจะไปไม่ถึงฝัน
ขอเพียงเราเอื้อมมือไขว่คว้าไปข้างบน
ถึงสิ่งที่คว้าได้ จะไม่ใช่ดาว
แต่อย่างน้อย
เราก็จะได้อะไรดีๆ ที่อยู่สูงรองลงมา
แม้ไม่ได้ Best thing แต่ก็ยังได้ Good thing
อย่าท้อแท้และทิ้งความหวัง
ต้องฝึกการพูดจา ต้องขายงาน พูดโฆษณางานตัวเอง (แบบเนียนๆ) เป็น
เราทำงานมาดี แต่สื่อสารไม่ได้ ลูกค้าไม่เข้าใจ ก็ขายไม่ออก แป้ก จบ
แต่ฝีมือก็สำคัญ ต้องมีฝีมือพอสมควร ไม่มีฝีมือเข็นให้ตายก็เข็นไม่ขึ้น
ทำงานดีเป็นเรื่องดี แต่การพูดจา พวกวาทศิลป์ (เขียนถูกเปล่าหว่า) จะทำให้คนเห็นงานเรา
ช่วงเปิดโอกาสให้ถาม อาจารย์พูดดักคอไว้ก่อน "ห้ามถามเงินเดือน" กร๊ากกก~
มีคนนึง ถามว่า ทำไมครีเอทีฟ ต้องแต่งตัวแบบสบายๆ? (แบบ casual)
พี่เค้าตอบว่า เพราะไม่อยากให้ดูเหมือนคนทำงานทั่วๆ ไป ต้องสร้างภาพ ว่าไม่ใช่คนทำงาน
บางทีเปิดตู้เสื้อผ้า คิดแทบตาย ว่าจะแต่งยังไงให้ดูสบายๆ ไม่เป็นทางการ
(กร๊ากกก มีงี้ด้วย)
งานครีเอทีพ ดูเหมือนสบายๆ ชิวๆ ไปทำงานสายได้ ตื่นสายได้ แต่งตัวเท่ห์ๆ ออฟฟิศสวยราคาแพง แต่ความจริงไม่ง่ายอย่างที่เห็น
ที่ต้องดูดีตลอดเวลา เพราะมันเป็นงานสร้างภาพ ขาย Image
ไม่ใช่งานประจำ ไม่มีกะเวลาแน่นอน ชิวได้บ้าง แต่ต้องว่างตลอดเวลา ที่ถูกเรียกตัว (ดึกๆ ตี 2 ตี 3 โดนเีรียกไปถ่ายทำโฆษณาที่ต่างประเทศก็ต้องบินไป)
ใครอยากเป็นเพราะเห็นว่าเท่ห์ สบาย ชิว ทำงานสาย แต่งตัวสวย
คิดน่ะคิดได้ แต่ถ้าคิดแค่นี้จริงๆ ไม่ต้องมา ไม่รับ (ฮา)
ประมาณนั้น
เป็นงานที่ ดูดี เท่ห์ดี เน้นเล่นกับสิ่งที่เป็นนามธรรม เป็นไอเดีย จับต้องไม่ได้
แต่คงไม่ใช่สไตล์เราแฮะ (คิดไม่ออก พวกไอเดีย พวกมุขอะไรเนี่ย กร๊าก~ กลัวแป้ก)
ไม่มีอะไรมาก วันนี้ มากรี๊ดเฉยๆ (ไร้สาระสุดๆ กร๊าก~)
ลาละ บายคับ
ทิ้งท้าย
~(- -~) HAPPY VALENTINE (~- -)~
สุขสันต์วันวาเลนไทน์ทุกท่านที่หลงเข้ามาในนี้ เฮๆ
แฮปปี้วาเลนไทน์นะ ฮิ้วๆ *-*/ วันแห่งความรัก มีความสุขกันมากๆ เย้ๆ
อยากวาดรูปมาลง แต่ไม่ไหว ไม่รอด =A= ลงแต่บล็อคแห้งๆ แบบนี้ละกัน
ไปทำงานต่อ กรี๊ดพอและ
ชะแวบๆ
นี่มันวันนรกแตกรึไงกันเนี่ย~~
สัปดาห์นี้อภิมหานอย -*- งานเยอะเว้ยๆๆๆๆ
ทำไมต้องมาให้ส่งถล่มทลาย โปรเจคใหญ่ๆ สัปดาห์เดียวกันว้า~~~
เวรกรรมมากมาย
ไม่ได้นอนมากี่วันแล้ววะเนี่ย กรี๊ดๆๆๆ
อัพบล็อคแบบกรี๊ดๆ
(มาเพื่อกรี๊ดโดยเฉพาะ ไม่รู้จะไปกรี๊ดที่ไหนดี)
เด็กวิชัวร์ปี 2 สภาพแห้งตายกันถ้วนหน้า (น่าสมเพชอะไรเยี่ยงนี้ -*-)
ส่งผลให้ ในคณะวันนี้ ไร้บรรยากาศของวาเลนไทน์อย่างสิ้นเชิง
(ปั่นงานกันเมามันส์มากมาย หน้าดำคร่ำเครียด)
ปีที่แล้วยังไม่อนาถเท่านี้ ยังพอมีอะไรให้กันหนุงหนิง
Everybody is a panda. -*- ตากลวงโบ๋
วาเลนไทน์เลือดขนานแท้เลยครับ (นอนตายคากองงาน)
ความจริงต้องโทษตัวเองหนักๆ อาทิตย์ที่แล้วชิวเกินไป (มัวแต่โหลดมังกะอนิเมเพลิดเพลิน คลั่งผิดเวลาจริงๆ ตู) อาทิตย์นี้ต้องรับผลกรรม - -"
ขอถีบทีดิ๊ ตายซะเถอะ อ๊ากกส์~ =A= (ถีบตัวเองแรงๆ หลายๆ ที อะโจ๊~)
มีเรื่องดีๆ เหมือนกัน วันนี้ อาจารย์วิชา advertising พา section เราไปสำนักงานครีเอทีฟ ที่สยามดิสคัพเวอรี่
Y&R อะไรซักอย่าง ถ้าจำไม่ผิด (ทำโฆษณาทุนการศึกษาของ Amway)
ไปคุยกับพี่ครีเอทีพคนนึง พูดสอนอะไรดีๆ ไว้เยอะ (แต่เพื่อนเราทำงานไม่เสร็จ รอไปรอมา ไปสาย 40 นาที พลาดอะไรไปเยอะเลย ไอ้บร้าเอ๊ย~ =A=)
พี่ครีเอทีฟเป็นคนที่ฮาๆ ดีฮะ
มีการตั้งชืื่อแมลงสาบที่ชอบแวะเวียนเข้ามาในห้องว่า โรเจอร์ กับ โรเบิร์ต (อะไรวะ กร๊าก~)
เหตุเกิดตอนกำลังคุยๆ อยู่ แมลงสาบ (ตัวจิ๋วๆ) โผล่มาจากใต้โซฟา
สาวๆ เกือบวงแตก (ห้องก็ออกจะสวยสะอาด มาจากไหนฟะ)
พี่ปล่อยมุขประหลาดๆ ทีเดียว คนเลยกล้านั่งต่อไป
แมลงสาบนี่ก็ดี๊ดีนะ ไม่บินไม่วิ่งเลย อยู่นิ่งๆ นั่งฟัง (เป็นพระคุณอย่างสูงมาก)
พูดแง่คิดไว้หลายอย่าง จดจำมาได้หลายอย่าง
เอาคำพูดของพี่เค้ามาลงแบบไม่เรียบเรียงละกัน ขี้เกียจแล้วเว้ย~ (อ้าว เวร)
ค่าออนแอร์ออกอากาศโฆษณา ช่วงไพรม์ไทม์ (เช่น ช่วงละครหลังข่าว กร๊ากกกกก) ราคาสูงสุด (ช่อง 3 แพงที่สุด) ออนแอร์ 1 นาที ประมาณ 130,000 บาท ต่อ 1 ครั้ง
ตอนแรกยังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ 1 ครั้งที่ว่า คือ ทุกครั้งที่ออกอากาศ จะต้องเสียเงิน
ออกอากาศ 10 รอบ เสีย 10 ครั้ง เหวย~!!
แพงอย่างแรง =[]=~ (โฆษณายาวๆ ถี่ๆ อย่างไทยประกันชีวิตนี่เสียไปเท่าไหร่เนี่ย)
พี่คนนี้ ไม่ได้จบคณะที่ตรงสายงานมา (รู้สึกจะจบพวกแนวบริหารมา) แต่อาศัยใจรักเข้ามาทำงานด้านนี้
งานครีเอทีพ เป็นยาก คนจบเยอะ อยากเป็นเยอะ รับน้อย
อยากเป็นต้องฝึกฝีมือไว้ซะ ระวังไว้ให้ดี อย่าชะล่าใจ (มีขู่ซะด้วย)
มีพูดคำสอนอะไรไว้ด้วย
(พี่บอกว่า อ้างอิงมาจากคนอื่นอีกที
ชื่อฝรั่งๆ เราจำไม่ได้ ตอนนั้นเอ๋อๆ ง่วงๆ อยู่)
ถ้าเราอยากจะคว้าดาว
(ไม่ใช่ Academy Fantasia หรือ The Star นะเอ้า =v=)
ใ้ห้คิดและคาดหวังเอาไว้ให้มากๆ
แม้สุดท้ายเราจะไปไม่ถึงฝัน
ขอเพียงเราเอื้อมมือไขว่คว้าไปข้างบน
ถึงสิ่งที่คว้าได้ จะไม่ใช่ดาว
แต่อย่างน้อย
เราก็จะได้อะไรดีๆ ที่อยู่สูงรองลงมา
แม้ไม่ได้ Best thing แต่ก็ยังได้ Good thing
อย่าท้อแท้และทิ้งความหวัง
ต้องฝึกการพูดจา ต้องขายงาน พูดโฆษณางานตัวเอง (แบบเนียนๆ) เป็น
เราทำงานมาดี แต่สื่อสารไม่ได้ ลูกค้าไม่เข้าใจ ก็ขายไม่ออก แป้ก จบ
แต่ฝีมือก็สำคัญ ต้องมีฝีมือพอสมควร ไม่มีฝีมือเข็นให้ตายก็เข็นไม่ขึ้น
ทำงานดีเป็นเรื่องดี แต่การพูดจา พวกวาทศิลป์ (เขียนถูกเปล่าหว่า) จะทำให้คนเห็นงานเรา
ช่วงเปิดโอกาสให้ถาม อาจารย์พูดดักคอไว้ก่อน "ห้ามถามเงินเดือน" กร๊ากกก~
มีคนนึง ถามว่า ทำไมครีเอทีฟ ต้องแต่งตัวแบบสบายๆ? (แบบ casual)
พี่เค้าตอบว่า เพราะไม่อยากให้ดูเหมือนคนทำงานทั่วๆ ไป ต้องสร้างภาพ ว่าไม่ใช่คนทำงาน
บางทีเปิดตู้เสื้อผ้า คิดแทบตาย ว่าจะแต่งยังไงให้ดูสบายๆ ไม่เป็นทางการ
(กร๊ากกก มีงี้ด้วย)
งานครีเอทีพ ดูเหมือนสบายๆ ชิวๆ ไปทำงานสายได้ ตื่นสายได้ แต่งตัวเท่ห์ๆ ออฟฟิศสวยราคาแพง แต่ความจริงไม่ง่ายอย่างที่เห็น
ที่ต้องดูดีตลอดเวลา เพราะมันเป็นงานสร้างภาพ ขาย Image
ไม่ใช่งานประจำ ไม่มีกะเวลาแน่นอน ชิวได้บ้าง แต่ต้องว่างตลอดเวลา ที่ถูกเรียกตัว (ดึกๆ ตี 2 ตี 3 โดนเีรียกไปถ่ายทำโฆษณาที่ต่างประเทศก็ต้องบินไป)
ใครอยากเป็นเพราะเห็นว่าเท่ห์ สบาย ชิว ทำงานสาย แต่งตัวสวย
คิดน่ะคิดได้ แต่ถ้าคิดแค่นี้จริงๆ ไม่ต้องมา ไม่รับ (ฮา)
ประมาณนั้น
เป็นงานที่ ดูดี เท่ห์ดี เน้นเล่นกับสิ่งที่เป็นนามธรรม เป็นไอเดีย จับต้องไม่ได้
แต่คงไม่ใช่สไตล์เราแฮะ (คิดไม่ออก พวกไอเดีย พวกมุขอะไรเนี่ย กร๊าก~ กลัวแป้ก)
ไม่มีอะไรมาก วันนี้ มากรี๊ดเฉยๆ (ไร้สาระสุดๆ กร๊าก~)
ลาละ บายคับ
ทิ้งท้าย
~(- -~) HAPPY VALENTINE (~- -)~
สุขสันต์วันวาเลนไทน์ทุกท่านที่หลงเข้ามาในนี้ เฮๆ
แฮปปี้วาเลนไทน์นะ ฮิ้วๆ *-*/ วันแห่งความรัก มีความสุขกันมากๆ เย้ๆ
อยากวาดรูปมาลง แต่ไม่ไหว ไม่รอด =A= ลงแต่บล็อคแห้งๆ แบบนี้ละกัน
ไปทำงานต่อ กรี๊ดพอและ
ชะแวบๆ
